402 - امام به يكى از افراد كه در حضورش سخن نامناسب و كوچكى گفت فرمود : پيش از پر در آوردن ، پرواز كردى و هنوز بالغ نشده به بانك آمدى . شريف رضى مىگويد : منظور از « شكير » در اينجا نخستين پرهائى است كه بر بال پرنده مىرويد پيش از آنكه قوى و محكم شود و « سقب » شتر نابالغ است ، و شتر معمولا پيش از رسيدن ببلوغ ، آن فرياد مخصوص را سر نمىدهد . 403 - كسى كه به كارهاى مختلف بپردازد نقشه‌ها و پيش‌بينيهايش به جائى نمىرسد . ( 779 . ) 404 - در پاسخ اين سؤال كه معنى « لا حول و لا قوة الا باللّه » چيست ؟ فرمود : ما با خداوند و در عرض مالكيت او مالك چيزى نيستيم ، و مالك نمىشويم جز آنچه او تمليك ما كرده باشد و هر گاه نيرو و قدرت يا مالى را بما ببخشد ما را مكلف به وظائفى ساخته در حالى كه خود او نيز از ما نسبت به آن سزاوار تر است و هرگاه آن را از ما بگيرد تكليفش را از ما برداشته است . ( 780 . ) 405 - امام متوجه شد « عمار بن ياسر » با « مغيرة بن شعبه » بحث مىكند و پاسخ او را مىدهد و به او فرمود : « اى عمار ! » او را رها كن . چرا كه او از دين به مقدارى اخذ كرده كه به دنيا نزديكش سازد . و عملا حق را بر خود مشتبه ساخته ، تا شبهات را بهانهء لغزشها و خلافهايش قرار دهد . ( 781 . ) 406 - چه خوب است تواضع و فروتنى ثروتمندان در برابر فقرا و براى رسيدن به پاداش الهى و از آن بهتر بىاعتنائى و تكبر مستمندان در برابر اغنيا بخاطر تكيه به خدا ، است . ( 782 . )